Dit zomer gaan den redacteuren van Zorg+Welzijn op reportage te ie sociaal domein. Dit keer: zeildoeken wij mee op ie schip “Columbus” op den Zandmeren. Welzijnsorganisatie Westelijk Betuwe organiseert elke zomer activiteiten onder den noemer ‘den Zomertoer’. Voordat mensen diegene noch op verlof kunnen. ‘Wij willen den wijde wereld te plus uit plus toe ie stulp zuiveren.’

Op den papieren omlijsting van vrijwilligers Aria Hakbijl plus Nel den Bruijn is driekwart van den 93 ingeschrevenen alreeds aangekruist plus aan kraag. Wij zijn nipt één kwartier bezig met den inscheping. Mevrouw Wil is zwaar, loopt intact moeilijk plus met stok, maar klimt met behoorlijke inzet den enge steile trapje op zoals ie boventerras van den Columbus. Ik vasthouden mijn hart vast. ‘Zou ik promoten’, vraagt Dirkje, den leidinggevende van den boot. ‘Nee, dat lukt welnu’, zegt mevrouw Wil plus zij ploetert gewoon om. ‘Ik handelen overal aan mee, ik heb dit zomer alreeds zo’n zeven activiteiten gedaan.’

Tussen Maas plus Waal

Wij gaan zeildoeken overheen den Zandmeren, ene afgegraven stuk natuurreservaat tussen Maas plus Waal te den Betuwe. Den loopplank vult zichzelf gestaag met groepjes of met mensen diegene enig of met z’n tweeën zijn. Ie wordt ene vrolijke boel met heerlijke taartjes, koffie plus opvallend veel vrouwen diegene gewoonte maken van dit mogelijkheid op ene heerlijk uitstapje. Hierbinnen ene half uur zit den boot vol met zo’n negentig mensen. ‘Wij missen er nog trio’, zegt Nel den Bruijn, vrijwilligster honingbij Welzijn Westelijk Betuwe. Zij is trouwens zowel nog vrijwilligster honingbij Humanitas plus honingbij den kerk.

Koffie plus taartje

Wij gaan! Den trossen gaan los. ‘Vriendelijk welkom honingbij den Zomertoer van Welzijnsorganisatie Westelijk Betuwe’, verwelkomen Nel plus haar collega Aria alle gasten op den boot. ‘Wij gaan zo’n tweeëneenhalf uur zeildoeken op den zijarmen van den Maas. Wij par met ene kopje koffie plus ene taartje. Veel vreugde iedereen!’ Den meeste mensen zitten te groepjes van zeventigpluskoppels. Veel ouderen weten jawel. Opvallend zijn enkele vrouwen op ouderdom met hun kleinkind, ene stamhuis met hun volwassen koters plus ene stamhuis met gezinsleden met ene restrictie.

Nabestaandenclub

Janny plus Gre zitten keuvelend aan ene tafeltje. ‘Wij weten jawel van den nabestaandenclub, twee schooljaar geleden. Wij zijn vriendinnen worden. Met ene menigte van viertal vrouwen uit den nabestaandenclub komen wij één keer te den trio maanden honingbij jawel. Gre plus ik gaan elke week iets doet. Wij zijn tijdens den Zomertoer alreeds zoals den high tea geweest, den kaasboerderij plus nu den boottocht. Wij doet alles. Ik heb vroeger den wereld afgereisd, dat hoornschoen nu noch meer. Wij doet nu mee aan activiteiten te den buurt.’ ‘Ja, wij gaan samen den wijde wereld te’, vult Gre aan, ‘plus uit plus toe ie stulp zuiveren.’

Verjaring

Den stamhuis Van J. bezet welnu twee tafels, zij zijn met z’n hoogachten. Hoe komen jullie hier op den boot? ‘Gisteren wasgoed mijn verjaring’, zegt mevrouw Van J. ‘Ik zag ene twee weken geleden den annoncering te den regionale krant plus denken: “Dit is wieg wegens mijn verjaring te vieren”.’ Wij zeildoeken den Maas op plus wordt linksaf plus rechts ingehaald om vrachtschepen.

Weet jouw nog van waarna

‘Kijk diegene zijn noch helemaal volgeladen, verschillend ligt zij te diepliggend met dit lage water’, weet Piet. Hij vertelt gniffelend dat hij zowel ene boot heeft gehad. ’Veertig schooljaar heb ik hier gevaren’, plus er volgt ene “weet jouw nog van waarna”- vertelsel dat ik noch was vermag verstaan wegens ie sterke Westelijk Betuwse accent. Hoewel gauw waarnemen ik uit ie soci dat Piet zowel welnu Piet Luxaflex wordt gezegd. Hij wasgoed twee weken geleden nog mijn vissersdorp, vertelt hij nadat ik heb medegedeeld waar ik woon, omdat zichzelf ginder ene probleem voordeed met den luxaflex honingbij ene handelsbedrijf. Piet blijkt den allereerste operator voordat luxaflex te Nederland te zijn geweest – wij spreken overheen den jaren zestig. Nog steeds wordt hij, tijdelijk midden tachtig, ingezet.

Zomertoer

Wil, diegene voordien met doorzettingskracht den steile kajuittrap overwon, zit te idem groepje. Piet woont honingbij haar te den straat. Wil doet overal aan mee, vertelt zij: ‘Ik denken dat ik alreeds ene schooljaar of zeven elke zomer meedoe aan den activiteiten van den Zomertoer. Ik uitgegeven mijn AOW-vakantiegeld eraan. Ik heb enig AOW plus ene intact klein pensioentje, maar ontvang huursubsidie, zorgtoeslag plus ik vermag was met strafbaar omgaan. Ik ben penis van allerlei clubs plus ga zoals allerlei lezingen, activiteiten plus samenkomsten. Ik klaag nergens overheen.’

Veel kleine gemeenten

Ondanks den blije plus gezellige sfeer blijkt ie noch immer gemakkelijk wegens den activiteiten voordat ouderen was vol te krijgen, vertelt vrijwilliger Angela. Ie probleem is dat te den Betuwe intact veel kleine gemeenten zijn samengevoegd plus dat den gemeente Westelijk Betuwe ene vitaal streek bestrijkt. ‘Mits jouw activiteiten organiseert, is ie voordat veel ouderen diegene noch mobiel zijn moeilijk wegens er te komen. Den afstanden kunnen totdat 80 – 90 kilometer zijn, plus dat is ene drempel. Enkele jaren geleden waren er vanaf vissersdorp inherent welzijnsclubs, iedereen kende jawel. Ik kwam elke week op ie kantoorgebouw. Nu is er veel minder voeling met den mensen van den welzijnsorganisatie. Zij zijn er één dag vanaf week plus er zitten zoveel mensen te dat gebouw, ik kennen zij noch meer.’

Geen druppel

Den Columbus vaart rustig overheen den Zandmeren. Den koffie plus den taartjes zijn verorberd, den zon komt om den voornamelijk bewolkte hemel. Ie is zomer plus lekker warm, dus niemand maalt wegens den regenbuien diegene voorspeld waren. Maar wij hebben geen druppel gehad. Plusteken zowel buitenshuis op ie terras van den Columbus, mits te te ie ruime bovendek blijft ie knus, ontspannen plus feestelijk. Den stamhuis met gezinsleden met ene restrictie heeft zichzelf op ie benedendek geposteerd plus vermaakt zichzelf met ie prachtige vergezicht.

Genoten

Mits wij weer vastmeren plus iedereen langzaam – zeventig plus – den boot verlaat, gaat Piet nog even ter honingbij bootbaas Dirkje – ene jonge twintiger. Piet vertelt overheen zijn boot, 9 peettante lang plus 3 peettante veelzijdig. ‘Veertig schooljaar mee gevaren.’ ‘Heeft u genoten van den bootreis?’ vraagt Dirkje. Jazeker heeft hij dat. ‘Dat is weliswaar massaal’, lacht den bootbaas, ‘dat diegene man dan nu dit bootreis vermag meemaken.’

Meer overheen Welzijn West Betuwe>>