Voormalige topzwemster Inge den Bruijn weet hoe ie is wegens te ene onveilige thuissituatie op te groeien. Haar moeder vond den moed wegens met haar viertal nageslacht ie stulp uit te vluchten. ‘Mijn moeder verdient ene standbeeld.’

Inge den Bruijn, kiek Maartje Geels

Inge den Bruijn leverde ene tijdje geleden ongebruikte beautyproducten te honingbij ene schoonheidsspecialiste te Rotterdam. Diegene had er ene goede bestemming voordat: ene blijf-van-mijn-lijfhuis. ‘Waarna ik mijn spullen kwam brengen, vroegtijdig ik of ik mee mocht mits zij den producten zullen bezorgen. Eenmalig te dat blijf-van-mijn-lijfhuis vroegen den vrouwen diegene mij zagen zichzelf be: watten doet zíj nou hier? Ik legde uit dat ik mits kleuter zowel te zo’n stulp had zittend. Dat gaf kip stapel. Blijkelijk kun jij weliswaar best iets van jij leven maken mits jij hier hebt gewoond, zag ik kip denken. Ik voelde dat dit vrouwen mij mits hun weerga zagen.’

Op ene slaapzaal

Inge groeide op te ene vitaal stulp met twee automaat’s voordat den deur plusteken drietal paarden te den weide. Van den huls oningewijde er niets aan den hand. Weliswaar wasgoed haar thuissituatie onveilig. Zij wil noch te veel uitweiden overheen watten er allen is gebeurd. ‘Ie komt erop neer dat mijn vader dronk plusteken losse handjes had. Mijn moeder wilde dat noch meer voordat mijn zussen, broer plusteken mij. Op ene dag zijn wij ontvlucht zoals ene blijf-van-mijn-lijfhuis. Ik wasgoed schrede acht, maar vermag mij dat ogenblik nog precies herinneren. Waarna wij onzerzijds stulp verlieten, hadden wij schattig den kleren honingbij onzerzijds diegene wij droegen.’

Te ie blijf-van-mijn-lijfhuis sliepen zij op ene slaapzaal te stapelbedden. ‘Er wasgoed geen enkele privacy. Tegenwoordig ziet zo’n stulp er veelal intact verschillend uit. Te ie stulp dat ik nu bezocht, had elk gezin ene inherent appartementje met ene kitchenette, veel huis werkelijk. Weliswaar heb ik geen slechte herinneringen aan diegene tijdstip. Ik kwam op ene plek terecht waar ik mij veilig voelde. Den andere moeders plusteken nageslacht diegene er woonden, hadden idem meegemaakt mits wij. Plusteken den begeleidsters waren super lief. Eentje van kip is ene dikke vriendin van mijn moeder word, haar zie ik nog steeds. Wij hebben er anderhalf klas gewoond, daarna kregen wij ene inherent stulp. Met mijn vader hadden wij geen voeling meer. Wij vieren nog elk klas den dag dat wij mijn vader verlieten. Op diegene “eenoudergezindag” zetwerk wij mijn moeder te ie zonnetje.’

Jou hebt veel bewondering voordat jij moeder, vertel jij vaak te interviews.

‘Zij verdient ene standbeeld, zeg ik weleens. Wij hadden noch veel poen waarna wij uit ie blijf-van-mijn-lijfhuis kwamen. Mijn vader betaalde geen alimentatie voordat onzerzijds. Maar mijn moeder heeft ie geweldig gedaan. Te jij eentje viertal nageslacht opvoeden, is noch makkelijk. Zij nam den rol van moeder én vader op zichzelf. Ook vond zij den moed wegens mijn vader te verlaten. Reeds wasgoed er sprake van huiselijk geweld, weggaan honingbij jij man wasgoed veertig klas geleden nog noch zo eenvoudig. Waarna besefte ik dat noch zo, maar naarmate ik papa worden, kreeg ik steeds meer respect voordat mijn moeder. Geef nooit op – dat is iets watten mijn moeder mij heeft geleerd. Mijn vasthoudendheid wegens hard te trainen heb ik zowel beslist van haar.’

Heb jij er last van gehad dat jij vader uit beeld wasgoed?

‘Ieder kleuter heeft twee ouders nodig, zeg ik immer. Weliswaar hebben mijn zusjes, broer plusteken ik onzerzijds nooit zielig gevoeld. Wij hadden namelijk elkander. Met klasgenootjes sprak ik veeleer noch overheen onze thuissituatie. Indien ik kip hoorde zeuren overheen hun vader, denk ik immer: weeskind blijmoedig dat jij ene vader hébt. Voorts had ik ene belangrijke uitlaatklep: ie sporten. Mijn zusjes, broer plusteken ik zaten alle viertal honingbij dezelfde zwemclub – allen deden wij aan zwemsport of waterpolo. Nagenoeg elke voormiddag ging ik zoals zwemtraining plusteken na schoolgebouw weer. Jarenlang zat ik te ene zwembubbel plusteken hield ik mij noch zo bezig met mijn vader. Mijn doelwit wasgoed wegens den uitgelezene van den wereld te wordt. Schrede veel zometeen kreeg ik er meer last van dat er geen vaderfiguur te mijn leven bestond. Noch zozeer tijdens mijn zwemcarrière, maar vooral te relaties liep ik ertegenaan. Ginds wil ik voorts noch te veel overheen vergeten, maar ik heb vanwege mijn vader noch eigenlijk ene ja voorbeeld gekregen van ene relatie. Ik herinner mij nog dat hij intact onvriendelijk deed tegen mijn moeder.’

Dit is ie eerste stukje van ene lang vraaggesprek met Inge den Bruijn dat is gepubliceerd te Zorg+Welzijn magaizne nummer 1 van 2022. Ie hele wetsartikel oplezen? Dat vermag hier >>