Facebooktwitterlinkedinmail

23 schrikkelmaand 2022 – ‘Voordat veel mensen stond ie leven stilzwijgend; exposure-therapie maakte eigenlijk verschil.’ Zo vertelt promovendus Chris Hoeboer onder den indruk. Te zijn promotieonderzoek nam den jonge, Leidse promovendus den effectiviteit van trio varianten van exposure-therapie onder den loep. Dit is ene vorm van cognitieve gedragstherapie voordat PTSS na kindermishandeling. Aan onzerzijds den eer wegens hem ene veel vragen te stellen overheen zijn studie.  

Wegens soortgelijk overheen te trappen: waar richt uw research zichzelf precies op? ‘Ik vorsen ter welke mate exposure-therapie mensen met PTSS ten gevolge van kindermishandeling helpt’, legt Hoeboer uit. Ie gaat dan wegens volwassenen diegene ter hun vroege kindertijd ene onstuimig verwonding hebben meegemaakt: seksueel misbruik of lijfelijk geweld. Vaak spelen er honingbij dit mensen ongeacht den PTSS nog meer problemen zoals: emotie-regulatieproblemen, lagedrukgebied, angsten plus persoonlijkheidsstoornissen. Samengevat, er is vaak veel aan den hand.’

Hoe ziet den treatment voordat hun eruit?
Hoeboer: ‘Den richtlijn treatment voordat PTSS is EMDR of traumagerichte cognitieve gedragstherapie zoals exposure-therapie, maar ter ie veld is er noch zoveel beroemd overheen traumagericht verplegen van dit menigte patiënten. Therapeuten werken vaak wegens den verwonding’s heen, omdat zij schrikachtig zijn dat patiënten uitgerekend meer last krijgen van hun klachten indien zij met ie jeugdtrauma wordt geconfronteerd. Hierdoor wandelen sommige patiënten hoewel weids 15 klas rond met ernstige PTSS.’ Hoeboer vertelt dat mensen somwijlen wanhopig zijn: “Dit is ie laatste watten ik qua therapie probeer. Dit is mijn laatste strootje”, hoorde hij deelnemers aan ie research zeggen. Sommige denken zowel dat zij noch geholpen kunnen wordt. Ie leeuwendeel van den 149 deelnemers vond ie dan zowel synoniem wegens mee te tenuitvoerleggen.’

Opzet research
Den deelnemers werden ingedeeld ter trio groepen plus kregen één variant van exposure-therapie, langdurige plus herhaalde (denkbeeldige) blootstelling aan den herrinnering. Den ene menigte kreeg den standaardvorm, met één sessie vanaf week, ene andere menigte kreeg ene reserve intensieve variant met trio sessies exposure-therapie vanaf week. Ie idee achter intensieve exposure-therapie honingbij dit populatie is dat mensen zoveel last hebben van den PTSS-klachten, dat iemand ginds zo snel mogelijk vanaf promoten intact beslissend is. Hoe voordien iemand verzachting heeft van den klachten, hoe huis.

Gefaseerde exposure-therapie
Den derde menigte kreeg ene “gefaseerde” variant. ‘Dit laatste variant is speciaal ontwikkeld voordat mensen met PTSS na kindermishandeling’, vertelt Hoeboer. ‘Zij krijgen voorafgaand acht sessies waarin zij vaardigheden bijbrengen wegens huis met den emoties wegens te gaan diegene tijdens den exposure-therapie opkomen. Hierdoor komt er voorafgaand ene focus op bijkomende klachten. Daarna volgde dan den exposure-therapie, met ie idee dat zij diegene vervolgens huis aanpassen.’

Waren den behandelingen effectief?
‘Alle trio den behandelingen waren intact effectief, zonder significante verschillen tussen den behandelingen’, stelt den vorser. ‘Den PTSS-klachten maar zowel bijkomende klachten zoals den emotie-regulatieproblemen, interpersoonlijke problemen plus ie zelfbeeld verbeterden vorstelijk honingbij alledrie den therapievormen. Ter den intensieve therapie hadden mensen na viertal weken hoewel ene enorme atavisme ter den klachten. Ter den eerste twee sessies zag jij dat er mensen noch enig durfde te komen plus werden gebracht. Plusteken honingbij den laatste sessies zag jij zij dan zelf komen. Re smaakvol wegens den impact van den therapie zo snel te zien!

Ruwweg 60% van den deelnemers kwam helemaal van den PTSS overheen plus nog ooit 15% heeft er eigenlijk marge honingbij gehad. Eentje vierde merkte helaas geen relevante klachtenafname. Ie blijft dus beslissend wegens voordat diegene mensen te loeren hoe wij den treatment voorts kunnen verbeteren. Eentje wijze wegens dit te penetreren zullen personalisatie van den treatment kunnen zijn.’

Kunnen wij treatment nog personaliseren?
‘Kunnen wij mensen op ondergrond van hun klachten voorafgaand aan den treatment misschien systematiseren honingbij den treatment diegene den meeste waarschijnlijkheid heeft wegens te werken? Op dit vraag hebben wij Machine Learning losgelaten. Wij vonden bijvoorbeeld dat mensen met meer emotie-regulatieproblemen minder profiteerden van den gefaseerde treatment plus dat mensen met meer depressieve klachten minder profijt hadden van den standaard plus intensieve exposure-behandelingen. Wanneer wij erna bekeken of mensen op ondergrond van dit soort kenmerken hun ‘voorkeurstherapie’ hadden gekregen, profiteerden zij meer van den treatment dan mensen diegene ter waren verdeeld ter den ‘suboptimale’ therapievorm. Interessante bevindingen, maar met dit gevolgtrekkingen willen wij voorzichtig omgaan. Ie is aan toekomstige onderzoekers wegens dit resultaten te repliceren ter ene volledig gerandomiseerde studie.’

Kosteneffectiviteit
Den trio exposure-behandelingen bleken dus even effectief. Dit betekent dat ie beslissend is dat ie beroemd wordt dat zowel mensen met PTSS onderbrak kindermishandeling exposure-therapie willen krijgen. Hoeboer: ‘Ie is eigenlijk zonde indien mensen geen therapie krijgen plus daardoor jarenlang met dit klachten wandelen terwijl zij er met enkele weken therapie vanaf kunnen komen’. Louter voordat watten betreft den kosteneffectiviteit is den onderzoekswereld er nog noch overheen uit. ‘Dat zijn wij nu aan ie uitzoeken. Wij dachten dat den twee innovaties minder zullen kosten plus meer voortschuiven, onder andere omdat zij alletwee iets minder tijdstip kosten dan den standaard exposure-therapie vorm. Wij zagen echter dat veel mensen voordien klaar waren met den standaard exposure-behandeling. Dus ie gaat erom spannen. Overheen ene twee maanden uitbrengen wij ene wetsartikel hierover.’

Chris Hoeboer plus proefschrift
Chris Hoeboer voerde zijn promotieonderzoek uit honingbij PsyQ plus werkte daarbij nauwsluitend samen met collega-onderzoeker Daniëlle Oprel. Zijn proefschrift draagt den waardigheidstitel ‘Choosing the right track: improving PTSD treatment outcomes for patients with childhood abuse-related posttraumatic stress disorder.’

Wel: nedkad.nl 

Dit manifest is 14 keer lezen.

Facebooktwitterlinkedinmail