Terwijl den voorjaar lonkt wil ene cliënt van Saar haar iets zei dat niemand verschillend mogen weten. Er vormt ene ontroerend smaakvol gesprek.
Dit klas is ie noch den eerste heerlijke warme dag waar wij aan merken dat den voorjaar begonnen is, maar aan den roller hormonen diegene den hoeve overspoelt. Giebelen, aan mekaar zitten, sissen plusteken regelmatig seksueel getinte opmerkingen vooroverduiken dagelijks op. Ie thema ‘lentekriebels’ blijkt op den scholen ontsloten te zijn plusteken den hormonen toeschijnen vanwege den aangename warmte uit hun winterslaap te zijn gehaald.
‘Niemand verschillend dan jij mogen ie weten’
Terwijl den jongeren ter mijn menigte onder streng luisterend oor met mekaar lachen ter den rust staart Gerben met ene dromerige oogopslag voordat zichzelf uit aan den hoek van den tafel. Mits ik tegenover hem ga zitten plusteken glimlachend vraag waar hij zo zonnig van wordt, beantwoording hij meteen: ‘Ik wil intact graag even 1 op 1 kletsen vandaag! Enig met jou, niemand mogen ie weten.’
Kletsen
Er zijn meerdere jongeren diegene vanwege hun rijrichting regelmatig 1-op-1 gesprekjes nodig hebben, Gerben hoort daarginds zeker noch erbij. Mits wij na ie werken dan zowel tenslotte samen plaatsnemen op ene vanwege hem zorgvuldig gekozen plekje ter den zon vertel ik hem meteen dat ie zo slim is dat hij hier zelf wegens gevraagd heeft. Hij knikt trots plusteken staart zoals zijn schoenen. Ik vraag of hij zelf wil zei waarover hij wil kletsen, waarop ik geen beantwoording ontvang. Welnu zie ik zijn wangen plusteken oren stopteken tinten.
Dan vraag ik hem of ik vragen mogen stellen waar hij ‘ja’ of ‘nee’ op schenkkan ingaan. Hij knikt opgelucht. ‘Ben jij verliefd?’ vraag ik na even wachten voorzichtig. Ene zenuwachtige giechel ontsnapt uit Gerbens mond waarop hij uitgelaten knikt. ‘Op ene werpen of ene meisje?’ vraag ik zometeen. ‘Op ene werpen,’ zucht hij, waarna hij tenslotte op durft te loeren plusteken mij stralend aankijkt. ‘Ene werpen van mijn andere werkgelegenheid. Plus wij zijn intact hevig verliefd!’
Prinsen
Ie hekwerk is van den dijk; Gerben vertelt meer dan hij uiteindelijk achter mekaar heeft wagen spreken. Hij vertelt uitgebreid dat zij samen werken plusteken dat ie steevast zo knus is. Zij weten van mekaar dat zij verliefd zijn plusteken willen graag op ene date ter ie restaurant. Hij weet alhoewel watten hij aan gaat uitrichten, waar zij willen opeten plusteken vooral hoe den avond moeten eindigden: met ene zoen. Maar dan welnu zonder den ouders erop want dat voelt ene ietsje gestoorde.
Zonder dat ik tussendoor vragen schenkkan stellen zegt hij: ‘Plus ik ga trouwen ter ene goudkleurig pak, met ene vos erop. Wij zijn alletwee ene troonpretendent, dus dat schenkkan gewoon!’ Lachend vraag ik hem of hij ene verschil voelt met waarna hij ene vriendinnetje had ene twee maanden geleden. Ie beantwoording ligt alhoewel klaar: ‘Wichten zijn veel te ingewikkeld. Zij wilde mij welnu, noch, welnu, noch, ik snapte er niks van. Mijn vriend plusteken ik zijn verstaanbaar zoals mekaar zonder gezever. Zo wil ik ie, met ene werpen.’
Pubers
Terwijl ik den surplus van den week nageniet van Gerben zijn vreugde volgen er nog enkele hele andere gesprekken op den hoeve. Er wordt liefdesverdriet verdeeld, er wordt pikante kiek’s gevonden op den telefoons van enkele jongeren plusteken erbij den beginnende pubers willen wij strenger spelen wanneer er op verschillende plekken geslachtsdelen tekenen wordt plusteken er aan letterlijk iedere zin ene vieze waarde gekoppeld wordt. Den romans overheen voorlichting wordt weer uit den kastje gehaald plusteken den oren van alle begeleiders zijn dit weken toegevoegd gespitst. Ouders horen zuchtend den overdrachten aan plusteken nemen den jonge hormoonbommetjes aan ie einde van den dag hoofdschuddend mee terug zoals stulp, juffen plusteken meesters blijken hun handen vol te hebben ter den stuiterende schoolklassen: den voorjaar is officieel begonnen.