Trainer plusteken coach van zorgteams Geert Bettinger schreef ie proza ‘Wegens stilzwijgend te staan, kom jij voorts – eentje andere kijk op “probleemgedrag”‘. Hierin verstrekken hij aan den hand van casussen inzicht ter hoe onbegrepen rijrichting vormt. Wij lichten er eentje uit, overheen cliënt Henk diegene regelmatig onafgebroken op zijn stoel wiebelt.

Kiek: Srdjan / stock.adobe.com

Introductie: Cliënten diegene noch of moeilijk kunnen zei watten er mis is, toestaan middels ‘probleemgedrag’ zien dat er watten mis is. Denken aan agressie, wegloopgedrag, automutilatie, stelen, liegen, bijten, uitschelden. Voordat zeer zorgafhankelijke cliënten of jonge nageslacht is ie vlekken van lichamelijke signalen eentje van den weinige mogelijkheden. Zij maken onzerzijds hiermee manifest hoe ie met zij gaat. Jouw kunt dan denken aan: krijsen, lachen, janken ‘vreemde’ klanken maken, wiebelen, wegkruipen. Jouw kunt dit gedragingen huis zien indien signaalgedrag. Probeer zij te duiden, er significatie aan te geven. Wegens dit te kunnen moeten jij steeds weer trachten te vatten watten eentje cliënt bezighoudt. Dat vraagt wegens creatief, vrij van alle vooroordelen te denken. ‘Out of the opbergruimte denken’ vermelden wij dit. Ie is eentje leuke wijze wegens stilzwijgend te staan onder rijrichting, wegens jij verbeelding erop los te toestaan ontvang jij nieuwe ideeën. Verzinnen is noch verschillend dan alle mogelijke ideeën den vrij loop toestaan. Denken noch te snel: ‘Dat zou welnu noch of dat vermag werkelijk noch.’ Ga met jij team onder jawel zitten plusteken ga brainstormen. Schrijf alle ideeën met trefwoorden op eentje eetbord. Op dit wijze maak jij ie voordat jawel inzichtelijk. Gevolg vermag zijn dat iemand schielijk ‘ziet’ watten den significatie is van ie signaalgedrag. Hieronder eentje casus waarbij ie ‘out of the opbergruimte denken’ is toegepast.

Casus

Henk, eentje man van achtenveertig met eentje ontwikkelingsleeftijd van acht totdat twaalf maanden zit iedere namiddag in den dagbesteding op eentje stoel. Regelmatig wiebelt hij, somwijlen doet hij dit nagenoeg onafgebroken, er zijn zowel dagen dat hij dit nauwelijks doet. Indien hij veel wiebelt staat hij spontaan op van zijn stoel plusteken loopt zoals ie raam. Ginds gearriveerd houdt hij zijn gezicht even tegen den vensterglas. Hij kijkt daarbij zoals zonder. Daarna loopt hij weer terug zoals zijn stoel plusteken begint weer met wiebelen wegens na enige tijdstip op te staan plusteken zoals ie raam te stappen. Dit raderblad herhaalt zichzelf welnu ooit vijf keer vanaf uur. Plusteken dat uren achter jawel. Zijn rijrichting wordt, na eentje intensieve teambespreking, goedgekeurd. Vroeger worden Henk ter dit soort situaties regelmatig gefixeerd want verschillend worden hij ge maar onrustiger. Sinds den voorschriften wegens te fixeren rustiek zijn aangescherpt laat men hem zijn snelheid gaan.

Negeren signaalgedrag

Op den vraag watten zij van Henk zijn rijrichting vinden is ie beantwoording: ‘Laat Henk maar, zo is hij nu eenmalig.’ Hiermee wordt ie signaalgedrag van Henk volledig genegeerd, waarschijnlijk met den uitgelezene bedoelingen.

Indien jij aan ie team vraagt waarom Henk zojuist dit rijrichting laat zien, zijn den meningen verdeeld. ‘Hij verveelt zichzelf’, zegt den eentje. ‘Dit is dwanggedrag van Henk’, zegt eentje ander. ‘Hij heeft nooit stilte’, beweert weer iemand verschillend. ‘Ie is lustbevrediging, dat zie jij welnu vaker onder mensen zoals Henk’, is eentje opvatting. Werkelijk weet niemand watten den oorzaak is.

Niemand totdat last

Henk lijkt schijnbaar gelukkig. Hij is niemand totdat last, dus toestaan wij ie zo! Zullen hij iemand welnu totdat last zijn dat moeten er misschien alsnog wordt ingegrepen. Watten inhouden den signalen: wiebelen, verering, gezicht tegen den vensterglas knellen plusteken weer gaan zitten?

Henk is noch ter staat wegens te zeggen waarom hij doet zoals hij doet. Hij zou op zijn wijze toestaan zien, eentje signaal uitzenden, watten er met hem aan den hand is. Enkele teamleden hebben zorgvuldig gekeken zoals watten Henk iedereen doet. Van tevoren zijn er observatievragen opgesteld. Ik heb zij voordat één keer iedereen opgeschreven, dit wegens te toestaan zien hoe gedetailleerd wij kunnen observeren. Op ieder uur, ter ie hele veranderingsproces van gedragingen, vermag den oorzaak ligt van ie rijrichting dat wij willen verklaren. Den vragen, diegene men stelde:

• Hoe zit hij precies op zijn stoel? Waar heeft hij zijn handen plusteken poten?
• Wiebelt hij op eentje voorschrijven stoel? Zo ja, op welke?
• Wanneer wiebelt Henk? Zijn er vaste tijden dat hij wiebelt?
• Wiebelt hij ge op den dagbesteding of zowel thuis?
• Wiebelt hij onder voorschrijven hulpverleners?
• Wiebelt hij indien er voorschrijven cliënten ter den ruimte zijn? Zo ja, onder wie?
• Zit er eentje raderblad ter ie wiebelen? Zo ja, welk?
• Op welk uur staat Henk op? Krijgt hij eentje signaal van zonder?
• Hoe staat Henk op? Snel, rustig, langzaam of gecontroleerd?
• Watten verstaan wij onder snel, rustig, langzaam plusteken gecontroleerd?
• Loopt hij snel of langzaam zoals ie raam?
• Loopt hij immermeer zoals idem raam? Zo ja, welk raam?
• Welke zijde van zijn rector duwt hij tegen den vensterglas?
• Hoe lang drukt hij zijn rector hier tegen?
• Kijkt Henk op dat uur ergens zoals? Zo ja, waar zoals?
• Wanneer loopt hij terug?
• Hoe loopt hij terug? Snel, langzaam, gestructureerd, met eentje omweg?
• Hoe gaat hij zitten? Snel, langzaam?
• Waar kijkt hij zoals?
• Wanneer begint hij weer te wiebelen? Beschrijf den concrete situatie.
• Is er eentje vaste tijdstip dat hij noch wiebelt?

Alle mogelijke responderen werden opgeschreven. Er is zowel eentje video van Henk geproduceerd plusteken dit is besproken. Uiteindelijk konden zij geen was beantwoording vinden op den vraag watten er met Henk aan den hand wasgoed. Totdat eentje medewerkster op ie idee kwam wegens ie rijrichting van Henk na te gaan tenuitvoerleggen. Zij ging op den stoel van Henk zitten, begon te wiebelen, liep zoals ie raam, gedrang haar wang tegen den vensterglas plusteken keek zoals zonder. Liep daarna terug zoals den stoel plusteken begon weer te wiebelen. Dit navolgen is eentje voorbeeld van ‘out of the opbergruimte denken’.

Watten eentje vondst van dit medewerkster wegens op dit wijze nieuwe inlichting trachten te verkrijgen! Waarna zij met haar wang den vensterglas raakte vond zij dat dit koud aanvoelde. Wegens dit ervaring merkte zij tegelijkertijd dat ie behoorlijk warm wasgoed ter den ruimte. Zullen dit mee den oorzaak zijn van ie rijrichting van Henk? Zullen hij ie te warm hebben plusteken daarom verkoeling zoeken tegen den vensterglas? Op dit stellingname is doorgepraat plusteken waarna kwam eentje collega met den opmerking dat Henk ie waarlijk regelmatig warm had plusteken dat hij welnu vaker verkoeling zocht. Op den dagbesteding stond den verwarming immermeer op tweeëntwintig graden.

Zowel zo’n typisch verschijnsel; ie moeten blijkelijk immermeer warm zijn in instellingen. Den temperatuur stond zo hooggelegen omdat eentje veel cliënten te weinig bewoog plusteken zij ie daarom vaker koud hadden.

Er is voordat Henk, qua kleren van alles uitgeprobeerd, loeren hoe hij daarop zullen reageren. Uiteindelijk kreeg hij minder dikke kleren aan, zelfs ter den winter. Hij zat ter eentje t-shirt ter den woonkamer plusteken op den dagbesteding. Daarbij had hij eentje dunne pantalon aan. Gevolg wasgoed dat Henk voortaan rustig op zijn stoel zat plusteken zelfs weer watten alerter worden.

Jouw kunt jij voorstellen dat ie voordat hem, zelfs letterlijk, eentje verademing moeten zijn geweest dat hij tenslotte serieus worden genomen.

Toelichting

Den lesuur van dit casus is dat jij moeten blijven zoeken zoals redenen van rijrichting. Let op dat wij iets noch snel dwangmatig vermelden of zeggen ‘zo is hij nu eenmalig,’ indien jij dat noch zeker weet. Wegens wegens te blijven zoeken moeten jij oprechte interesse hebben ter den ander, moeten jij veel moeite tenuitvoerleggen wegens iemand te vatten. Nu ging ie ter dit voorbeeld slechts wegens rijrichting watten nauwelijks opviel, waar niemand last van had. Ie team wist noch huis dan dat ie werkelijk welnu was wasgoed zo. Zij accepteerden Henk tenslotte zoals hij zichzelf gedroeg. Te den praktijk moeten iemand somwijlen veel signalen uitzenden, wegens onzerzijds minus of meer te dwingen voorts te loeren dan ie rijrichting accepteren. Gelukkig heeft eentje teamlid er aan gedacht wegens Henk na te tenuitvoerleggen plusteken daardoor is dit probleem van Henk opgelost….

Dit casus komt uit ie proza ‘Door stil te staan kom je verder – Een andere kijk op probleemgedrag’, schrijven wegens Geert Bettinger. Bettinger is trainer plusteken coach van teams onder andere den gehandicaptenzorg, waar hij subjectief begeleiders leert verschillend te loeren zoals ‘probleemgedrag’.